یادته؟؟؟

موی سپید را فلکم رایگان نداد ....

رویا — Thu, 11 Aug 2011 01:11:36 GMT

همیشه فکر می کردم وقتی تو بغل شوهرم هستم اولین تاره موی سفید تو موهام پیدا

می شه ! وقتی که شوهرم داره با موهام بازی می کنه...

یا وقتی اولین تاره موی سفید تو موهام پیدا می شه که بچه کوچولویه بازیگوشم داره با موهای مامانش بازی می کنه و برا خودش سیبیل درست می کنه...

ولی.....

نه شوهری هست نه بچه ای...

اولین و دومین تار موی سفید تو موهام پیدا شد..

وقتی...

رویا — Fri, 20 May 2011 23:37:10 GMT

وقتی کلی حرف تو دلت هست ولی نمی تونی به زبون بیاری...

وقتی کلی موضوع تو سرت هست ولی نمی تونی بنویسی...

وقتی دستت به نوشتن نمی ره...

وقتی ...

چه باید کرد؟

روز میلاد من

رویا — Tue, 15 Feb 2011 23:32:08 GMT

برای روز میلاد تن من،

نمی خوام پیرهن شادی بپوشی
به رسم عادت دیرینه حتی،

برایم جام سرمستی بنوشی

برای روز میلادم اگر تو،
به فکر هدیه ای ارزنده هستی
منو با خود ببر تا اوج خواستن،
بگو با من که با من زنده هستی

ولنتاین هم اومدو گذشت...

چند سالی هست که روز ولنتاین منتظر تبریک کسی نیستم..

دیدن مغازه هایی که نزدیک ولنتاین پر زرق و برق می شن ، غصه دارم می کنه..

وقتی دختر ، پسرهای جوون رو می بینم که دست دو دست هم تو خیابونا وول می خورن ، اشک تو چشم حلقه می زنه..

هر وقت می خوام آه بکشم ، می گم نه رویا آه نکش که آهت دامن گیره...

امسال هم کسی ولنتاین رو بهم تبریک نگفت..

امسال هم ، ولنتاین رو تنهایی گذروندم..

بیست و پنجم تولد حسامه( برادرزاده م).. همیشه به شوخی بهش می گم به خاطر تولد تو ، اسم امروز رو گذاشتن روز عشق..

تقریبا هر سال براش هدیه می خرم..

امسال هم براش بلوز خریدم ... دیروز تا شب کلاس داشتم..با خودم گفتم اگه قرار باشه براش تولد بگیرن شب قبل می گیرن ، نهایتش دیگه عصر می گیرن و اگه شب برم خونه شون دیگه تولد تموم شده و دیگه من مزاحمشون نیستم ، کادو رو ههم بهش می دم..

ولی کلاسا تشکیل نشد..

من موندم سره دو راهی ...باید کادوش رو بهش می دادم چون دیگه تا هفته ی دیگه نمی رفتم رشت..از طرف دیگه نمی دونستم برنامه شون چیه و نگران بودم مزاحمشون نباشم...

بالاخره حدودای 3 رفتم خونه شون..هنوز تولد نگرفته بودن..حتی هدیه هم براش نخریده بودن..

برنامه شون این بود که عصر برن براش هدیه و کیک بخرن بعدش شام برن بیرون..

گفتم من می خوام برم خونه که نذاشتن...

قرار بود براش بلوز بخرن که دیدن من خریدم اونها هم براش ساعت خریدن..بعدش کیک و شیرینی گرفتیمو تو شهرداری چرخ زدیم تا ساعت 9...همش چشمم دورو بره شهرداری می چرخید بلکه حمیدرضا رو ببینم..

ساعت 10 رفتیم پیتزا حاتم ..ساعت 11 رسیدیم خونه و براش تولد گرفتیمو چندتا عکس انداختیمو تولد تموم شد..

فردا شب تولد منه..هیچ وقت یادم نمی یاد برای تولدم برنامه ی خاصی چیده شده باشه..

دیگه عادی شده برام..تو این چند سال اخیر بس که برا داداشا کادوی تولد خریدم مامان و داداش کوچیکه برام کادو می خرن ولی بقیه حتی روز تولدمو فراموش می کنن...

عادت کردم به این فراموش شدن ها...

تصمیم گرفته بودم امسال برا خودم کادوی تولد بگیرم ولی نه روحیه م خوبه نه اوضاع مالیم رو به راهه..

چند ماهه دارم از جیب می خورم...کاره جدیدم هم وضعیتش نامعلومه...

خیلی بده که نمی تونم مایحتاجم رو بخرم...ماه دیگه مامان می ره مکه و من دستم خالیه...

بابا مغازه رو بسته و من دستم خالیه و نمی تونم کمکی بهش بکنم و اونم روز به روز اخلاقش بدتر می شه...تمام حسابرسی ها و پرداخت اقساط و قبوض و خرید خونه با منه با اون حقوق کم بازنشستگی ولی باز طلبکاره..

دو ماه دیگه عروسیه داداش کوچیکه ست و من همیشه دوست داشتم بزرگترین هدیه ی ممکن رو براش بخرم ولی دستم خالیه..

خدایا از اینکه شب ها منو تو آغوشت پناه می دی تا یادم بره چه قدر محتاج یه آغوش گرمم ممنونم...

خدایا از اینکه به من قدرت تحمل می دی تا رفتارهای بد و غصه های دیگران رو تحمل کنم ، ممنونم..

خدایا از اینکه با وجود نیازهای شدید عاطفی و روحی و جسمی که فقط تو ازش خبر داری ، منو حفظ می کنی از گناه و لغزش ازت ممنونم...

خدایا از اینکه هیچ آدمی رو سره راهم نمی ذاری که عاقبت بدی برام به همراه داشته باشه ازت سپاسگزارم..

خدایا از اینکه کمکم کردی همزمان با امتحانات دانشگاه ، تو دوره ی آموزشی بانک شرکت کنم و تو آزمون بانک از 29 نفر جزء 8 نفر اول باشم و امتحانات دانشگاه رو با معدل 19 پشت سر بگذارم ازت ممنونم..

خدایا از اینکه منو زنده نگه می داری تا سنگ صبوره مادرم باشم ازت خیلی ممنونم..

رویای بارونی

رویا — Sun, 13 Feb 2011 01:04:28 GMT

بعضی وقتا این قده دلم پُرمی شه که خالی شدنم با حضرت فیله..

وقتایی که دلم پر می شه از همه چی دلم می خواد کسی باشه که باهاش حرف بزنم..

یه شونه ی امن که بهش تکیه کنم..

یه آغوش مطمئن...

ولی نیست...شاید هیچ وقت نبوده...

گاهی حس می کنم تمام گذشته م یه کابوس بوده...یه رویا...یه خیال..

تقریبا اولین کسی بود که نظرم رو جلب کرد...

تا همین امروز هم نمی دونستم چشاش سبزه...

اولا فکر می کردم اسمش سعیده..

بچه های کلاس سر به سرم می ذاشتنو می گفتن رویا با سعید عروسی می کنه..

چون منو اون جفتمون رتبه مون ۳۰۰ شده بود...

اولین بار که فهمیدم همرتبه ایم بهش گفتم بریم با رئیس دانشگاه صحبت کنیم شاید بتونیم تخفیف شهریه بگیریم...

بعدها فکر کردم اسمش حبیبه...

هفته ی پیش فهمیدم اسمش حمیده..

و امروز خودش گفت اسمش حمیدرضاست.. و منم تو گوشیم شماره ش رو به اسم حمیدرضا سیو کردم..

همیشه بی حوصله بود..اغلب سره کلاس می خوابید...و من همیشه اونو با همون یه دست لباسی که از روز اول تنش بود دیدمش..

کفش قهوه ای..شلوار جین آبی..کیف کمری قهوه ای..ژاکت کرم قهوه ای..کاپشن سفید...

امروز برای اولین بار کاپشنش رو عوض کرده بود..کاپشن سبز که باعث شد رنگ چشماشو ببینم..

احتمالا از تهران خریده بودش چون خودش وقتی روز انتخاب واحد بهش زنگ زدم گفت تهرانه .

رفته بود خرید..

اون تنها کسی بود که انگیزه ی خوب درس خوندن رو در من ایجاد کرد...

بعده میان ترم اقتصاد کلان به تینا گفت : به خدا من فرصت برا درس خوندن ندارم..سره بساط درس می خونم..

نفهمیدم منظورش از بساط چیه..از تینا که پرسیدم گفت : مگه نمی دونی تو بازاره شهرداری کیف پول می فروشه؟

مات و مبهوت شدم..فکر نمی کردم همچین آدمی باشه...

یه بار هم بهم گفت من می خوام یه جوری درس بخونم که معدلم خوب شه بتونم تخفیف بگیرم...

از اون روز به بعد شد برام یه رقیب..یه رقیب که دوست داشتم یه جاهایی اون بالاتر از من باشه یه جاهایی من بالاتر از اون...

یکی از دوستاش به تینا ، گیر داده بود..موقع حضور غیاب پسرها به طرف می گفتن عاشق دل سوخته..

بعدها تینا بهم گفت : رویا طرف عاشقه تو بوده ها نه من !

از بین بچه های کلاس که باهاشون صمیمی ترم ، نیکو متاهلهو یه پسره دبیرستانی داره...

سمیه متاهله...

دینا دوست پسر داره... مریم هم همینطور... تینا هم که از همه کوچیکتر و خوشگل تره هم با پسر عمه ش دوسته ،هم یه چند نفری عاشقو شیداییش هستن...

هیچ وقت نفهمیدم چرا تینا این حرفو بهم زد در حالی که می تونست بفهمه حمیدرضا از نظر من دوست داشتنی تره چون یه جوونه با جربزه ست..

شب تاسوعا که کلاس اقتصاد داشتیم برای بچه های کلاس حلوای موزی درست کردمو با خودم برم...

بچه ها خیلی خوششون اومده بود مخصوصا پسرها...

یکس از پسرا اومد بهم گفت : خوش به حاله شوهرت !

دفعه بعد که برگه ی کیوی درست کرده بودم که خودمون بخوریم حمید و دوستش هم بودن..تعارف که کردم بهشون رو به دخترای کلاس گفت شماها که بلد نیستین از این چیزا درست کنین فقط خانومه رویا از این چیزای خوشمزه درست می کنن..

دخترها هم کلی بهشون برخورد...

2 روز قبله امتحان ریاضی در به در دنباله من می گشت که ازم جزوه بگیره..با هم رفتیم که جزوه رو کپی کنه..همون روزا دوره ی آموزشی شغل جدیدم شروع شده بود و بهم گفته بودن باید برم قزوین..بهش گفتم که ممکنه دیگه نباشم..فکر می کردم عکس العمل خاصی از خودش بروز می ده اما مثل همیشه سرد بود..

حتی به تینا هم گفتم که خیلی بی احساسه..

هفته ی پیش شماره شو از یکی از بچه ها گرفتم..یه مشکل تو آموزش داشتم فکر کردم می تونه کمکم کنه..علاوه بر اون شماره ی دو تا دیگه از بچه ها رو هم گرفتم...

بیش از 10 دقیقه حرف زد با اینکه تو بازار تهران بود داشت برا بساطش خرید می کرد ولی کلی از استادا و نمره هاش گله کرد و منم با حوصله به حرفاش گوش دادم..اصلا یادم رفت چی کارش داشتم..

عصر همون روز بهش اس ام اس دادم و گفتم : نباید بازرگانی رو بر می داشت چون پیشنیازش رو پاس نکرده...طلبکارانه جواب داد که دسترسی به اینترنت نداره ولی اگه مطمئن بشه بهم خبر می ده..

بهش گفتم چرا به من خبر بدی؟ من به خاطره خودت گفتم که 3 واحدت رو نپرونی...

امروز وقتی تینا بهم گفت که بهش اس ام اس داده یخ کردم...

وقتی گفت چند روز پیش تولدش بوده و به تینا گفته بهم تبریک بگو یه حالی شدم..

وقتی اس ام اس معنی دارش رو برام خوند خیلی بهم برخورد ولی به روی خودم نیاوردم..

امروز اولین جلسه ی کلاس تاریخ اسلام بود..

مریمو تینا هم بودن..حمید و دوستش هم تو ردیف پشتی ما نشسته بودن..استادمون خیلی باحال بود..یه موضوع واسه تحقیق داد و گفت حداکثر باید 5 نفر تو یه گروه باشن...ما اسم خودمون رو دادیم به استاد بعدش اون دو تا گفتن ما می خوایم تو گروه شما باشیم..من گفتم تحقیق با من ارائه با شما... دیدم مِن مِن می کنن گفتم باشه نصف ارائه هم با من..قبول کردن...

از هم جدا شدیم..

من و مریمو تینا رفتیم مطهری که واسه تولده برادرزاده م کادو بخرم...

همون جا تینا اس ام اس های حمیدو برام خوند...تو مسیر از جایی که بساط می کنه هم رد شدیم..ما رو دید..برق از سه فازش پرید..

دست و پاشو گم کرده بود..احتمالا به خاطره تینا ..!

می دونم چرتو پرت نوشم...فقط خواستم بنویسم..همین...

کاش من هم شاعری بلد بودم

رویا — Sat, 5 Feb 2011 10:14:18 GMT

وفا نکردی و کردم، خطا ندیدی و دیدم

شکستی و نشکستم، بریدی و نبریدم

اگر ز خلق ملامت، و گر ز کرده ندامت

کشیدم از تو کشیدم، شنیدم از تو شنیدم

کی ام، شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب

ز چشم ناله شکفتم، به روی شکوه دویدم

مرا نصیب غم آمد، به شادی همه عالم

چرا که از همه عالم، محبت تو گزیدم

چو شمع خنده نکردی، مگر به روز سیاهم

چو بخت جلوه نکردی، مگر ز موی سپیدم

به جز وفا و عنایت، نماند در همه عالم

ندامتی که نبردم، ملامتی که ندیدم

نبود از تو گریزی چنین که بار غم دل

ز دست شکوه گرفتم، به دوش ناله کشیدم

جوانی ام به سمند شتاب می شد و از پی

چو گرد در قدم او، دویدم و نرسیدم

به روی بخت ز دیده، ز چهر عمر به گردون

گهی چو اشک نشستم، گهی چو رنگ پریدم

وفا نکردی و کردم، به سر نبردی و بردم

ثبات عهد مرا دیدی ای فروغ امیدم؟

داستان عاشقانه یک شعر :

این شعر و تصنیف زیبا را همه ما حداقل یک بار خوانده، شنیده و در تنهایی هایمان زمزمه کرده ایم.بی خود نیست که به دل می نشیند.

مهرداد اوستا در جوانی عاشق دختری شده و قرار ازدواج می گذارد دختر جوان به دلیل رفت و آمد هایی که به دربار شاه داشته، پس از مدتی مورد توجه شاه قرار گرفته و شاه به او پیشنهاد ازدواج می دهد دوستان نزدیک اوستا که از این جریان باخبر می شوند، به هر نحوی که اوستا متوجه خیانت نامزدش نشود، سعی می کنند عقیده ی او را در ادامه ی ارتباط با نامزدش تغییر دهند

ولی اوستا به هیچ وجه حاضر به بر هم زدن نامزدی و قول خود نمی شود تا اینکه یک روز مهرداد اوستا به همراه دوستانش، نامزد خود را در لباسی که هدیه ای از اوستا بوده، در حال سوار شدن بر خودروی مخصوص دربار میبیند مهرداد اوستا ماه ها دچار افسردگی شده و تبدیل به انسانی ساکت و کم حرف می شود

سالها بعد از پیروزی انقلاب، وقتی شاه از دنیا می رود، زن های شاه از ترس فرح، هر کدام به کشوری می روند و نامزد اوستا به فرانسه.

در همان روزها، نامزد اوستا به یاد عشق دیرین خود افتاده و دچار عذاب وجدان می شود و در نامه ای از مهرداد اوستا می خواهد که او را ببخشد. اوستا نیز در پاسخ نامه ی او تنها این شعر را می سراید.

؟؟؟

رویا — Sun, 9 Jan 2011 00:01:04 GMT

بین دانشگاه و کار کدوم رو انتخاب کنم؟

بین غربت و شوره زادگاهم کدوم رو انتخاب کنم؟

خدایا چرا این قدر منو تو منگنه می ذاری؟

می دونم تقصیر تو نیست ، خودتم تو کاره بنده ای که آفریدی موندی ولی من چه گناهی کردم؟

من چه گناهی کردم که به بنده ای که تو آفریندی بَندم...

خدایا تو شاهد روزهای منی..

خدایا خودت می دونی چه محرومیت ها و شکنجه هایی تو اون محیط به اصطلاح فرهنگی متحمل شدم...خودت می دونی همه ی این فشارها رو تحمل کردم که فشار بزرگتری که خودت بهتر ازش خبر داری کم بشه..

خودت شاهدی که خیلی راحت بعده 4 سال بیگاری کشیدن از من ، عذرمون رو خواستن و خوانوم ها یه شبه شدن استخدام دولت..

تو می دونی تو شرایط سختی که تو خونه داشتم ، با شکنجه های روحی که جناب سامی برام داشت درس خوندم که خودمو بکشم بالا که هر تازه به دورون رسیده ای مدرک پایینمو نکوبه تو سرم..

رتبه م شد 300 و همه گفتن روزانه قبولی ولی در عین ناباوری سهمیه ی روزانه و شبانه رو دادن به کارمندهای رسمی و من مجبور شدم برم غیرانتفاعی و با رتبه ی 12000 تو یه کلاس بشینم..

خدایا گفتی تحمل کن..بساز..من بزرگم...

از کار که بی کارم کردن با خودم گفتم خوب درس می خونم معدلم بالا می شه ، تخفیف می گیرم...چرا حالا که دارم خوب درس می خونم باید از دانشگاه انصراف بدم که اگه ندم ، که اگه بگم نه.... تو بگو چه کنم؟

جریان خواستگاری یادته؟ گفتم نه تا دو سال با من مثل یه مجرم رفتار شد..مثل یه دختر خودفروش..

خدایا گناه من چیه که جز مادرم هیشکی رو ندارم و اونم صداش به هیچ جا نمی رسه..

تو هم نمی فهمی که می گم دیگه بسمه؟

تو هم که خدامی نمی خوای بفهمی که من حق دارم آرامش داشته باشم؟

مگه بقیه دختر نیستن که خرجشون رو باباشون می ده صبح تا شبم تو خیابون ولن و آخر شب باید از تو خیابون جمع شون کرد؟

خوبی این قد بده ؟

دیگه از تو هم ناامید شدم..........

سیب

رویا — Tue, 4 Jan 2011 00:29:16 GMT

"حمید مصدق خرداد 1343"

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز،

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خشِ گامِ تو تکرار کنان می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق در این پندارم

که چرا باغچه ی کوچکِ ما سیب نداشت

****************
"جواب زیبای فروغ فرخ زاد به حمید مصدق"

چون که می دانستم

تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدی

پدرم از پیِ تو تند دوید

و نمی دانستی باغبانِ باغچه ی همسایه

پدر پیر من است

من به تو خندیدم

تا که با خنده پاسخِ عشقِ تو را خالصانه بدهم

بغضِ چشمانِ تو لیک لرزه انداخت به دستان من و

سیبِ دندان زده از دست من افتاد به خاک

دل من گفت: برو

چون نمی خواست به خاطر بسپارد گریه ی تلخ تو را...

و من رفتم و سالهاست که در ذهن من آرام آرام

حیرت و بغض تو تکرار کنان می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق در این پندارم

که چه می شد اگر باغچه ی خانه ما سیب نداشت

***************
(جواب من به تو) (این من ، من نیستم و این تو ، تو نیستی)

و تو می خندیدی

و من پشیمانم که چرا سیب را دزدیدم

سیب دندان زده در دست تو بود

باغبان می دانست که

تو چرا ترسیدی؟!

و تو تقدیر منی

کاش می ماندی و

من قصه ی عشقِ تو را از دلم می راندم

و در اندیشه آنم که چرا

باغچه همسایه سروِ آزاد نداشت؟

یلدای من

رویا — Wed, 22 Dec 2010 01:10:26 GMT

هر سال شب یلدا معمولا تنها نیستیم..قدیما کل خونواده ی بابا یا مامان خونه ی ما جمع می شدن..کم کم بچه ها بزرگ تر شدن و فاصله ها بیشتر...

وقتی داداش بزرگه ازدواج کرد هر سال اونا می یومدن حالا که دیگه از اینجا رفتن اگه شب یلدا به تعطیلات بخوره می یان و اگه وسط هفته باشه نه..داداش وسطی هم که از همون اول دور بود زن که گرفت دورتر هم شد..

داداش کوچیکه هم که اغلب وسطای شب جیم می شد با دوستاش می رفت بیرون ولی به طور اتفاقی هر سال بودن کسایی که ما رو از تنهایی در بیارن..تقریبا تو این چند سال اخیر هر سال دایی اینا که همسایه مون هم هستن شب یلدا خونه ی ما بودن..

امسال هم عروس تازه و خونواده ش مهمون ما بودن...

عروس تازه (زهرا) که ازش چیزه خاصی اینجا ننوشتم بعده پذیرایی با چای و میوه و هندونه و سایر مخلفات شروع کردن به فال حافظ گرفتن برای همه..

مادرش هم بازار گرمی کرد و همه مجبور شدن بعده خوندنه فالشون برگ سبزی بزارن لای حافظ..برای عروس تازه بد نشد..۸ تا غزل از حافظ خوند و ۱۵ تومن کاسب شد..

هر سال بعده اینکه مهمونا رو راهی می کردیمو خونه رو مرتب می کردیم می یومدن تو اتاقمو تا دیر وقت برا خودم حافظ می خوندم و وبلاگ می نوشتم..

هر سال هم فالم رو می ذاشتم تو وبلاگ..

امسال هم فالی که برام رقم خورد البته نه به دست خودم می ذارم اینجا..فقط جالبه که من نیتم برا آینده بود اما انگار حافظ هم نمی خواد من از گذشته جدا شم...

گداخت جان که شود کار‌ِ دل تمام و نشد

بسوختیم درین آرزویِ خام و نشد

به لابه گفت :شبی میرِ مجلسِ تو شوم

شدم به رغبت خویشش کمینِ غلام و نشد

پیام داد که خواهم نشست با رندان

بشد برندی و دردی کشیم نام و نشد

رواست در بر اگر می طپد کبوترِ دل

که دید در رهِ خود تاب و پیچ ِدام و نشد

بدان هوس که بمستی ببوسم آن لبِ لعل

چه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد

به کویِ عشق منه بی دلیلِ راه قدم

که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد

فغان که در طلبِ گنج نامه ی مقصود

شدم خرابِ جهانی ز غم تمام و نشد

دریغ و درد که در جستجویِ گنجِ حضور

بسی شدم به گدایی برِ کرام و نشد

هزار حیله برانگیخت حافظ از سرِ فکر

در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

واگویه های دلم

رویا — Sun, 28 Nov 2010 01:22:30 GMT

من فِکره چشم های توام ،تو بی خیالِ قلبِ من

با من بمون تنها نرو ، قیده همه چی رو نزن

دیگه فکر نمی کنم که یه روزی برمی گردی

به چه قیمتی منو به خودت وابسته کردی

این قَدَر غمم زیاده که دارم می سوزم اینجا

ولی تو خیالِتَم نیست که دارم می میرم اینجا

قلبِ من آروم نمی شه از روزی که رفتی بی من

دیگه برگشتی نداری، می دونم دلگیری از من

کوچه ی شهر دلم

رویا — Tue, 12 Oct 2010 11:38:54 GMT

کوچه شهر دلم

از صدای پای تو خالیه

نقش صد خاطره از روزای دور

عابر این کوچه خیالیه

به شب کوچه ی دل

دیگه مهتاب نمی یاد

توی حجله ی چشام

عروس خواب نمی یاد

غم تنهایی داره

کوچه ی دل بدون تو

همه شعر دفترم

مال تو برای تو

بوی دستای تو داره

غربت دستای من

یاد قصه های تو

مونس لحظه های من